Enjoy Life for a change!!

Ja watte, ik denk dat het tijd wordt dat iedereen eens een beetje gaat "resetten", en gaat bekijken wat er nu juist belangrijk is in het leven!!
De laatste tijd had ik het gevoel, zoals ik al eerder vermeldde, dat ik mezelf aan het voorbij lopen was. Dat is al een beetje beter, maar door de drukte van het werk-leven gaan er dan een heleboel dingen aan je voorbij.
Maar blijkbaar ben ik niet de enige die rond loopt als een 'kieke zonder kop', maar als je dan eens blijft stilstaan bij alles, dan besef je pas dat velen, waaronder ikzelf, zich druk maken om stomme dingen.
Meestal zijn het kleine frustraties of ergernissen, maar als je zelf niet op tijd ingrijpt, dan worden die ergernissen soms grote monsters.
Dus ik heb voor mezelf een aantal regels vastgelegd om gelukkig (en vooral stressvrij) door het leven te gaan, en één daarvan is " doe elke dag één ding dat je een goed gevoel geeft".
En nog een belangrijke tip voor mezelf: "probeer niet de problemen van een ander op te lossen, want dit bezorgd je alleen nog meer (overbodige )stress!!
Mensen, ik kan het niet vaak genoeg zeggen: geniet van het leven, geniet van de kleine dingen en vooral ...heb respect voor elkaar!!
Tot de volgende x

reünie

Gisteren was er een reünie met mensen van mijn middelbare school. Langs de ene kant wel leuk, langs de andere kant had ik een beetje schrik dat ik die mensen na een goei 15 jaar niet veel meer te vertellen had. En wie mij kent weet dat ik best wel graag en veel babbel met iedereen. Dus dit kon een klein probleempje worden voor mij....
Het ploegje had eerst afgesproken om te gaan eten en nadien zouden ze nog ergens iets gaan drinken. Sylvie (collega en oud-medeleerling) had de late en we hadden hen laten weten dat ik samen met sylvie mee ging komen op café.
Ik was eigenlijk wel benieuwd wie er allemaal zou zijn en hoe ze er uit zouden zien, want na zo'n aantal jaren zien de meesten er wel een beetje anders (of moet ik zeggen ouder) uit. Maar ja dat geldt natuurlijk ook voor mezelf, wat extra kilos en wat meer rimpeltjes...maar verbazend genoeg zag iedereen er nog een beetje hetzelfde uit.
Ze waren met zes, dus al niet overdonderend (al een chance), toen Sylvie en ik eraan kwamen.
En ik was eigenlijk bezorgd voor niets. De meesten van hen zie ik nog wel eens in Schoten rond lopen, en diegenen die ik al lang niet meer had gezien, wel, het was goed om ze nog eens te zien.
Omdat we op café zaten en er niet veel plaats was hebben we niet echt met iedereen 'ge-socialised' maar dat zal ooit nog wel eens komen....
Gewoon leuk om te ontdekken dat iedereen nog 'gewoon' zichzelf is gebleven...

het leven gaat af en toe veel te snel

Eigenlijk doet dat best wel een beetje deugd, zo alles van je af kunnen schrijven. Ik doe dit meestal alleen voor mezelf want ik kan dan alles op deze manier van me afschrijven en relativeren.
Op het werk begint het best een beetje druk te worden, ik probeer wat meer met de computer te werken zodanig dat ik er goed mee overweg ga kunnen binnen een paar maand, maar tijdens dit proces heb ik wel een computer of twee ontregeld, sorry Willy en Bob daarvoor. Maar bereid je maar al voor want dit zal in de toekomst nog wel vaker gebeuren.... dat ontregelen...
Ik heb Willy zijn raad al opgevolgd en heb me een geheugenstick van 2 GB gekocht en ik hoop dat ik daar nu een beetje mee vooruit geholpen ben. Ik werk nl op drie verschillende computers op het werk, die van Willy, die van Bob en die van het redactieatelier. Echt praktisch is dit niet dus heeft mijn broer me een andere laptop te leen gegeven. De mijne is al stevige antiek en begon dan ook een beetje rare toeren uit te halen, een beetje zoals de eigenaar denk ik, mor soit...
Dus ikke alles netjes van mijn antieke laptop naar mijn minder antieke laptop overgezet, mijn geheugenstickje erbij gehaald en vanaf nu kan ik vollen bak op eender welke computer werken....alé ja...werken is een groot woord hoor, maar ik probeer tenminste.
Nu moet ik alleen nog iets vinden om mij te leren ontspannen, het is de laatste tijd zo druk dat ik mezelf af en toe voorbij loop. Ik spreek wel meer dan genoeg af met vrienden, maar als ik dan thuis zit, tja...dan zit ik vaak weer achter de computer, en echt ontspannen doe ik dan niet.
Dus het is weer hoog tijd dat ik eens een ongelezen boek uit mijn boekenkast ga nemen, en ik kan u verzekeren, zo heb ik er nog een hele boel staan.
Het boek waar ik nu in begonnen ben is een geleend boek, nl "en toen was het stil" een boek waarvan je amper kan geloven dat het waargebeurd is.
Meer daarover wanneer ik het uit heb...
Aju paraplu en tot de volgende

amai, lang geleden!!

Jaja, een collega maakte mij er onlangs attent op dat het tijd werd dat ik nog eens iets op mijn blog ging plaatsen, en ja hoor Willy, je had gelijk, hoog tijd!!
Ik schrok ervan dat het al van september was geleden, maar jullie weten waarschijjnlijk allemaal dat zoiets vanzelf gaat, time flies!
En als je veel aan je hoofd hebt....tja, dan komt het er allemaal niet meer van.
Ik zal beginnen bij het begin. September heb ik nog geblogd, in oktober is er niet zo veel gebeurd en in november had ik een hele maand vakantie...alé ja, vakantie, ik was een hele maand thuis.
Oorspronkelijk had ik gepland om een maand naar Afrika te gaan, ik wou Togo, Burkina Faso, Mali en Ghana bezoeken. Maar om te sparen om in de toekomst in mijn appartement te trekken had ik besloten om deze plannen een paar jaar uit te stellen. Moeilijk...maar moeilijk gaat ook!
Dus daar zat ik dan, een hele maand thuis zou je zeggen. Wel, verkeerd gedacht!

Op een gegeven moment wilde ik zo graag terug gaan werken, want ik had het tijdens mijn verlof (thuis) drukker dan dat ik normaal voorheb als ik ga werken. Ik had de eerste 14 dagen met vele vrienden afgesproken en was dan ook geen enkele dag thuis. Na die twee weken was ik zo moe van overal heen te gaan dat ik twee rustdagen had ingelast. En toen was het lekker la dolce vita, dolce far niente...

Nadien was het ook weer lekker afspreken met Jan en alleman, maar dat ging aan een rustiger tempo.

Maar je mag niet te veel stil staan bij alles, want de tijd staat ook niet stil en voor je het weet heb je een hele hoop gemist! En dat willen we natuurlijk ook weer niet.

December was de maand van de algemene jaarlijkse drukte, veel werken, kadootjes kopen en op de vrije dagen gaan feesten. Feesten, feesten en nog eens feesten, man, man, man....I love it!!

En zo was er weeral een jaar om voor we het wisten, dus bij deze:

Een goede raad voor iedereen voor 2007:

DO ONE THING EVERY DAY THAT MAKES YOU HAPPY!!!