grote maneuvers...
Ja ja, het is weer blog-tijd. Veel tijd heb ik de laatste tijd niet meer, maar heel erg vind ik dit dus niet.
Begin januari zijn mijn huurders uit mijn appartement gegaan. Ik wilde er zelf gaan inwonen en had hen hun opzeg gegeven, zes maanden geleden. En man man man, wat een lange zes maanden. Tja, als je op iets leuks zit te wachten, dan gaat de tijd tergend traag vooruit natuurlijk.
Maar toen kwam de dag dat ik eindelijk de sleutel had en ikke daar naartoe met mijn camera in de aanslag. Het was allemaal heel proper achtergelaten en ik begon eens goed rond te kijken naar wat ik allemaal ging veranderen.... Keuken eruit en een nieuwe laten plaatsen, badkamer helemaal renoveren, een nieuwe wc, in de living nieuwe laminaat, een stuk keukenmuur uitslagen, overal schilderen, alle deuren schilderen....
Amai, het zag er allemaal heel spannend uit!!
Maar waar ben ik in godsnaam aan begonnen?? Stof ,stof en nog eens stof! Puin met hopen en moet er nog iemand oude keukenkasten hebben, of een inox spoelbak??
Waar moet je in godsnaam met al die rotzooi naartoe? Ja watte, ik had beter nog eens twee keer nagedacht!!
En mijne portefeuille, die heeft al geweend, ni normaal. Telkens ik de parking oprijd van één of andere winkel hoor ik gejammer uit mijn 'sjakosh' komen.
Maar het ergste van al vind ik het lange wachten op jan en alleman. Voor dat de mensen nog maar komen om een prijsofferte te maken....die hebben ook alle tijd van de wereld zenne! En dan den aannemer....die kwam na twee weken eens kijken voor een prijsofferte op te maken en als hij het werk zou doen moest ik nog minstens vier weken wachten en dan zou het nog eens twee weken duren....en dan de loodgieter, die precies niet blij was met de 'loodgieterijwerken' dus dan maar op zoek naar een andere, dan moet je nog eens weken wachten op al je meubels (al goed, ik kan ze moeilijk in het puin zetten).... jaja, al wie verbouwd heeft weet hoe die dingen gaan...
En al een geluk dat mijn broer komt helpen, en Helga steentjes is komen kappen, en quick en Flupke mijn muur wilden uitbreken, en de Marc mijn puin naar het recyclagepark wou brengen, want toen die week is er zoveel gedaan, echt niet normaal!
En nu is het wachten, en wachten en wachten...en ik kan dat zo goed hé,geduldig wachten...NOT!! Liever gisteren dan vandaag....Maar ik zal me er toch moeten bij neerleggen.
En dan nu wat foto's
De keuken VOOR
De keuken NA ...
En zo heb ik nog tientallen foto's maar daar ga ik jullie niet verder mee vervelen, maar moest je mij zo weinig zien de laatste tijd, dan heb je toch al een idee van waar ik tegenwoordig uithang... Ajus en tot de volgende Xxx


1 Comments:
Jaja, ik ken dat ! Op de duur bel je naar die loodgieter met de vraag : 'Loodgieter ! ... Wanneer kom je nu eigenlijk lood gieten ?'.
Of naar andere 'aan-nemers' met de vraag of ze je adres nog hebben en dat het met een GPS gemakkelijk te vinden is.
Vind het wel sneu dat ik je nu niet kan komen helpen :(
Willy
Post a Comment
<< Home