vanalles en nog wat

ik sta al eindeloos achter met mijn verhalen, maar zoals je al vele malen hebt kunnen lezen blijf ik bij mijn stelling: druk, druk, druk!!

Ik heb een nieuwe hobby: fotoboeken van spector! een ietwat duurdere hobby, maar toch... lang leve de computer en digitale beelden!
Ik heb altijd gezworen bij mijn analoge reflexcamera, en dat doe ik nog steeds, maar ondertussen heb ik mij toch nog een digitale reflexcamera en een klein digitaal prulletje gekocht waar ik behoorlijk aan verslingerd ben. Toch gemakkelijk, een foto trekken en ze diezelfde dag al op je computer hebben staan. En dan surf je op het net, kom je spector tegen en dan ben je vertrokken...

Ik ben begonnen aan een boek van de Turkije reis met het werk en dat deed me denken aan de verschillende sarcastische maar grappig bedoelde opmerkingen van Willy, "amai, wat een schoon verslag over turkije" of " uwen blog, heb je die nog" of "iets mis met je blog? " of simpelweg "Turkije?"
Ik weet het wel Willy, maar ik wist nooit ni goed hoe er aan te beginnen.
Het was een totaal andere reis dan vorig jaar, toen waren we naar Egypte geweest, een Nijlcruise. Het was een vast programma met vastgelegde uitstappen en daar kon je gemakkelijk een chronologische volgorde van geven.
Onze reis van dit jaar was zeker zo plezant, maar die hebben we op een totaal andere manier beleefd, zowel de opvoeders als de bewoners.


dus Willy, hier komt het dan: de Turkije reis!!

Ons hotel 'Magic life waterworld imperial' was in één woord fantastisch!! Het is gelegen te Belek, nabij Antalya en had alles wat je maar kon wensen van een goed hotel!

Het was een enorm groot hotel complex met verschillende bars, verschillende thema restaurants en bistro's, drie zwembaden met aan het grote zwembad enorme glijbanen, een privéstrand, eten en drinken 24 op 24, sportaccomodaties...

kortom..het had nu echt eens alles.

Samen met Rani en 6 bewoners vormden we een groepje. We hadden twee koppels bij, Elfie en Julien, Marc en Ingrid en Leon en Domien. Het was een leuk groepje en ze pasten goed bij elkaar. De bedoeling was dat Rani en ik met onze gasten bespraken wat ze allemaal wilden doen, en dat we alles aanpasten aan de keuzes van hen.

In dit hotel was dat een zeer goed systeem! We vertelden hen wat we allemaal konden doen en lieten hen kiezen.

Zo spraken we de avond op voorhand met ons groepje af om hoe laat we zouden opstaan de dag nadien, wat we in de voormiddag gingen doen, waar we gingen eten 's middags, waar we de namiddag mee zouden vullen en welk restaurant we zouden reserveren voor 's avonds.

Het feit alleen al dat ze zelf mee konden bepalen wat er ging gebeuren was nieuw voor hen en viel zeker goed in de smaak.

We hebben veel en niets gedaan. Eén namiddag zijn we met zijn allen naar het dolfinarium geweest. Iedereen vond dit zeer leuk, maar vooral voor Elfie ging er precies een nieuwe wereld open. Ze keek heel gepassioneerd naar het hele optreden en begon vaak in haar emotionele en enthousiaste reactie te wenen. Ze was volledig overdonderd door iets wat voor ons 'maar' een dolfinarium was en ik vind het dan leuk om te zien dat onze gasten dan nog steeds ten volle kunnen genieten van alles wat ze doen.

Voor de rest zijn we een keertje naar het dorpje van Belek zelf gegaan met een soort van treintje dat ons kwam oppikken op de weg voor het hotel. We reden naar het dorp en stonden versteld van het feit dat dat eigenlijk maar één grote straat met een paar zijstraatjes was. Maar het was overladen met winkeltjes en we vonden daar natuurlijk voor iedereen een kadootje.

In het hotel zelf hebben we vaak genoten van het zeer grote zwembad. Ingrid, Julien, Domien en Leon bleven maar al te graag op de ligzetels liggen terwijl Marc en Elfie genoten van het water en de reusachtige glijbanen.

Dit was dus het leuke aan ons groepje, ze vonden alles ok omdat ze toch wisten dat we verschillende dingen gingen doen en dat iedereen eens mocht kiezen. Maar wat me vooral opviel was dat ze enorm genoten van het feit dat ze nu een rust vakantie hadden. De ene rustte, de andere luisterde naar muziek, er werden handwerkjes gemaakt en gekleurd...en vooral werd er heel gek gedaan. We hebben enorm veel plezier gemaakt en Rani en ik hebben echt ons best gedaan om het voor hen een zeer aangenaam verlof te maken. Ditgeldt trouwens ook voor de andere opvoeders met hun groepjes.

Voor ons bleef het natuurlijk even druk, vroeg opstaan, verzorging en medicatie in orde, kledij klaarleggen en voor de rest een hele dag door begeleiding....maar het kon op een heel ontspannen manier en dat maakt het allemaal zeer aangenaam..

Het hotel was met een all-in formule en we hebben daar goed van geprofiteerd. We zijn gaan eten in verschillende thema restaurants, hebben genoten van de overvolle en zeer rijkelijke buffetten (waar ze waarschijnlijk half zimbabwe mee konden voeden) in het grote restaurant, hebben gegeten in de kleine bistro's en ijsjes gegeten en veel gedronken. We hebben er tenslotte voor betaald...

Voor de rest hebben we ook nog vele andere dingen gedaan zoals netbal, ping-pong, vogelpik, de zwembaden, de avondvoorstellingen in het amphitheater, boogschieten, 's avonds gaan dansen, wandelen, luieren...er was veel ruimte voor de gasten om te rusten, maar ze verkozen alle zes om toch gezellig op de terrassen te zitten met een boekje, kaartje, handwerk of gewoon er bij zitten... het was een hele gezellige sfeer!

Het is een week geweest waar ik met een goed gevoel aan kan terug denken en gezien de leeftijd van onze gasten denk ik dat we nu een zeer goede manier van reizen hebben gevonden voor hen, waar we op een leuke en onspannen manier kunnen genieten van elkaar, de zon en de luxe van een hotel!

Het was weer een zeer aangenaam kamp en...

...We'll be back!!