Dan zijn we nu aangekomen aan dag 2 van het reis-verslag. Wat je wel effe op voorhand moet weten is dat de Egyptenaren 'uitslapen' niet in hun woordenboek hebben staan! Voor ons staat zoiets gelijk aan vakantie, maar ach, het is voor ons dan ook geen vakantie. We hebben gewoon geluk dat we konden werken op verplaatsing!! De reden waarom het leven hier in Egypte zo vroeg begint is omdat tegen de middag de temperatuur zo hoog is gestegen dat een normaal mens niet meer normaal kan functioneren. En dat was voor onze eerste 'uitstappendag' niet anders. Maar al een geluk heeft men de siësta uitgevonden en ondervonden we er niet al te veel last van....

Dag 2
We begonnen de dag met een bezoek aan de tempels van Karnak.
Onze bewoners hadden vorige week wel een prachtige dia-reportage gezien van een soortgelijke Nijlcruise van opvoeder Dirk, maar toen we hier aankwamen waren het ooooh's en wauws alom en we hadden ogen te kort om naar alles te kijken. Vooral de hiërogliefen op al de zuilen en muren trokken de aandacht van ons en van de gasten en we konden het maar niet vatten hoe mooi alles was. Dit historisch erfgoed was nog goed bewaard gebleven en we kregen al een beter zicht op hoe de mensen toen bouwden en leefden. Al was het voor een heel deel gasten moeilijk te vatten. Het was allemaal zo groots en indrukwekkend en je kan hen dan films bij de vleet laten zien die zich afgespeeld hebben in het Oude Egypte, toch blijft het moeilijk te vergelijken. Onze gids gaf duidelijk uitleg over alles en liet ook ruimte voor onze gasten om vragen te stellen,maar ze waren zo overdonderd door dit alles dat ze gewoon tijd en ogen te kort hadden om alles in zich op te nemen. Ondertussen was het al heel warm geworden en begonnen we te snappen waarom we deze dag zo vroeg waren begonnen. De waterflesjes die we op de boot hadden gekregen voor de uitstap waren bij iedereen al bijna op en het was een goed ding dat we er voor elk nog één op de bus hadden liggen! Overladen met gedachten en indrukken gingen we allen terug richting zalige 'airco-bus' en konden we verder rijden naar het volgende....de tempel van Luxor!

Ondertussen had de temperatuur al een serieus hoogtepunt bereikt en hadden we het gevoel dat we zachtjes aan het gaar koken waren, maar ja, als je dat dan moet vergelijken met de temperatuur thuis...wel ik weet wel wat gekozen hoor! Het tempelcomplex van Luxor lag vlak bij de boot, of misschien lag de boot wel vlak bij de tempel van Luxor. Het is maar hoe je het bekijkt! We hadden het al gezien toen we de eerste dag met de bus naar de boot gingen en toen vonden we het van op afstand al knap. Kan je je inbeelden hoe we onder de indruk waren toen we er effectief voor stonden. Man oh man, wat een kolossen waren dat. Hoe heeft men dit kunnen bouwen en waarom zijn al die beelden zo groot, en wie heeft die beelden daar gezet en hoe hebben ze die recht gekregen....? Vele vragen die de meeste van onze bewoners bezig hielden.

De voorste muur van de tempel was nog grotendeels aanwezig en de ingang was geflankeerd door twee kolossale beelden, het zijn zitbeelden van de farao Ramses II en ook de 25m hoge (linker) obelisk staat er nog, in volle glorie. De rechter obelisk staat in Frankrijk.
En als we dan dachten dat we het hiermee gezien hadden, wel dan waren we effe verkeerd! Toen we de ingang passeerden zagen we in elk hoekje en kantje wat moois. Alles was weer fijn bewerkt en we konden er maar niet genoeg van krijgen. De gasten vonden het leuk dat de gids ook bij alles een uitleg gaf, want dit maakte het voor hen toch al een deel verstaanbaarder. Want hoe je het ook draait of keert, dit alles blijft voor ons allen heel memorabel. Na de nodige rondleiding en uitleg begaven we ons richting toiletten. Dit is een gegeven dat voor ons al heel normaal is, maar onze gids moest er toch even aan wennen dat onze gasten om de tien minuten een 'plasstop' willen maken. Maar alles verloopt vlotjes en we wandelen langs de lange rijen met sfinxbeelden richting uitgang. Natuurlijk willen een deel van onze gasten graag poseren met één van die beelden en daar trekken we graag nog een paar minuutjes van onze tijd voor uit.
We wandelen het stukje terug naar onze boot, want die ligt vlakbij het tempelcomplex aangemeerd en we zien allemaal al uit naar een fris drankje....
Aangekomen op de boot mogen we direct naar het restaurant waar we allemaal op dezelfde plaats moeten gaan zitten. Dit is omdat de obers hun eigen tafels aangewezen hebben gekregen en zij moeten dan ook een hele week dezelfde mensen serveren. Onze ober Ashraf ( om zijn naam te onthouden dachten Rani en ik steeds aan een giraf!) is een zeer grappig mens die heel goed met onze gasten was. Hij maakte geregeld grapjes en kon steeds opnieuw een glimlach op hun gezicht toveren.
Na het middageten hebben we met zijn allen een siësta gehouden in onze kajuiten en tegen drie uur hadden we met zijn allen afgesproken op het dek. Daar dronken we dan iets lekkers fris...de cocktails daar waren een groot succes, vooral de Coco Kiss en de Mickey Mouse werden gretig besteld en tegen vier uur begon de boot aan zijn afvaart op de Nijl!! Dit was voor ons allen een heel spectakel. Tegen half vijf kwamen we aan de sluizen van Esna en we moesten onze beurt afwachten want er lagen nog vrij veel boten vóór ons. Tijdens het wachten kregen we ook nog een extraatje want plots kwamen van alle kanten bootjes aangevaren met verkopers van allerhande waar. De verkopers boden hun waar aan door het in plastieken zakjes te steken en die op het dek te kegelen. Het was een hilarisch zicht want ze gaven niet op, ook al gooiden wij de zakjes terug...en belandden ze in het water!! Het was ondertussen etenstijd en we begaven ons naar beneden naar het restaurant. Het zicht dat je van daar hebt, recht op het water is gigantisch!! De ramen van het restaurant komen bijna gelijk met het waterniveau en je krijgt zo geregeld het gevoel van "waar is mijn badpak"! Het was ondertussen al aan het schemeren en na het eten was het donker en konden we de sluis in. We zagen wel aan het sluisgebouw dat we aan het stijgen waren, maar het gigantische sluizencomplex bleef in het donker voor ons. We moesten nl 10m stijgen om verder te kunnen varen, en vroeger waren de sluizen iets kleiner maar omdat nu al die grote nijlboten door moeten kunnen varen heeft men gigantisch grote sluizen gebouwd...jammer, maar hopelijk kunnen we het zien op de terugweg.
De rest van de avond is nog rustig verlopen met de nodige drankjes....tja we moeten manieren vinden om af te koelen hé!! De boot zal nu nog de hele nacht doorvaren tot in Edfou, waar we vroeg in de ochtend zullen aanmeren.
Slaapwel en tot morgen